İşçiler mutlu olduğunda daha üretken olma eğilimindedirler.
İş yerlerinin çoğu ciklet ve dondurma değildir - ancak bunların tamamen sürüklenmesi de gerekmez. Bir grup çalışandan sorumlu olduğunuzda, gelir ve verim gibi zor sayılara lazer odaklı olabilirsiniz. Bu şeyler önemli olsa da, çalışanlara iyi davranmak ve iyi hissetmelerini sağlamak gibi şeylerin pahasına olmasını istemiyorsunuz. Takım yönetiminin "daha yumuşak" tarafını gözardı etmek moral ve kamaraderiyle ilgili sorunlara yol açabilir.
adam kayırma
Çalışanlar adil bir sallamak istiyor. İyi işler yaptıklarında, bunun promosyonlar, artırmalar ya da sadece basit bir pat ile ödüllendirileceğini bilmek istiyorlar. Ancak yöneticiler bir çalışanın diğerine karşı iyi davranışını tercih ettiğinde (ya da daha kötüsü, tembel arkadaşlarını terfi ettirdiğinde) işyerinin moralini düşüreceği ve var olabilecek herhangi bir kamaradere algısına zarar vereceği kesin.
Dedikodu
Birinci sınıftan beri dedikodu yapmamanız öğretildi - ama bazı çalışanlar hala bu konuda çalışıyor. Yöneticiler işe girdiğinde, örneğin diğer çalışanların performansıyla ilgili söylentiler başlatarak veya yalnızca şirket çalışanlarının sırlarını seçmelerine izin vererek daha da kötüleşir. Ofiste camaraderie ve moral öldürmek istiyorsanız, "biz-onlar" davranışlarına girmeye başlayın ve diğer insanlar hakkında dedikodu yapın.
Net değil, netlik yok, netliğin olmaması
Çalışanlar, onlardan ne beklendiğini ve merdiveni tırmanmaya devam etmek için ne yapmaları gerektiğini bildiklerinde, zorlukla karşılaşmaya meyillidirler. Şirket liderlerinin şirketin nereye gitmek istediğini net bir şekilde gördüklerinde takip edecekler. Çalışanların şirketin hedeflerini ve bu hedeflere nasıl ulaşabileceklerini bilmelerine izin vermemek morali bozabilir - bu da şirketin parasına mal olabilir. Çalışanların uğraşmasını beklemek ve "kendi başlarına çözmeyi" beklemek, keşif süreci için çok fazla değerli enerji harcayacakları anlamına gelir. İlk seferinde doğru anlamazlarsa, güvenlerini kaybedebilirler. Bu sorunların her ikisi de verimliliği büyük ölçüde azaltabilir.
Rekabet
Biraz çalışan rekabeti doğaldır ve sonuç olarak iyi olabilir, ancak iş arkadaşlarının arasında olması gereken dost takım ruhunu öldürecek. Çalışanlar satış rakamları veya üretim numaraları için birbirlerine karşı suçlandıklarında, kendi işlerine odaklanmak yerine diğer çalışanların ne yaptıklarına odaklanarak daha fazla zaman harcama eğiliminde olabilirler. Çok fazla rekabet de kalite sorunlarına yol açabilir. Örneğin, daha yüksek verim için daha fazla "puan" alan üretim personeli bunu, iyi yapılmış bir ürünün pahasına yapabilir. İşyerinde bir kamera tutumu duygusu yaratmak, ekip çalışmasını ve grup karar vermesini teşvik etmek ve çalışanları birbirine karşı koyan politikalar yapmaktan kaçınmak. Bunu yapmanın bir yolu grup hedeflerini ölçmektir. Örneğin, satış rakamları yükseldiğinde tüm takıma aralarında en yüksek performansı ödüllendirmek yerine ödüllendirin.
İnsani ihtiyaçlar
Bir işveren çalışanlarına kendini adadığında, kazançlı bir getiri elde etmesi muhtemeldir. Bununla birlikte, işçilerin ücretlerinin ödenmemesi, güvenli olmayan koşullarda çalışması, "teşekkür" veya tazminat ödemeden uzun saatler boyunca çalışması veya kendilerini ve ailelerini sağlıklı tutmaları için ihtiyaç duydukları tıbbi yardımları almamaları, morale zarar vereceğinden emindir. İşçi moralinin düşük olması durumunda, çalışanlar işverenin bakım eksikliğini ve meslektaşlarına saygı duyma, tüm ekibi incitme eğilimindedir.
